Meppeler Tim ten Kleij (23) schrijft kinderboek over heimwee: “Bent niet de enige die ermee worstelt”

De 23-jarige Meppeler Tim ten Kleij schreef en illustreerde Ver van huis – Met heimwee op reis, een persoonlijk verhaal waarin hij zijn eigen ervaringen met heimwee deelt. Met het boek wil hij kinderen laten zien dat heimwee niets is om je voor te schamen en dat ze niet de enigen zijn die ermee worstelen.

Tijdens een opdracht voor de opleiding Graphic Design van ArtEZ in Zwolle kreeg Ten Kleij de vrijheid om een gevoel of emotie te verbeelden. Zijn keuze viel al snel op heimwee. In het boek beschrijft Ten Kleij onder meer zijn ervaringen op de basisschool, tijdens schoolkampen en later in zijn leven. Ook het gemis van zijn vader krijgt een plek in het verhaal.

Heimwee
“Ik heb als kind heel erg last gehad van heimwee”, vertelt hij. “Het leek mij interessant om te kijken hoe dat gevoel met de leeftijd verandert. Daarom heb ik het boek opgedeeld in verschillende periodes uit mijn leven, waarbij heimwee steeds een andere vorm krijgt.”

Ten Kleij schreef niet alleen de teksten, ook de tekeningen in het boek maakte hij zelf. “Omdat ik ook niet echt een lezer ben”, lacht hij. “Als kind vond ik plaatjes vaak interessanter dan lange teksten. Daarom wilde ik dat de illustraties een belangrijk onderdeel van het verhaal zouden zijn.”

Gevoel van herkenning
Hoewel het boek voortkomt uit zijn eigen ervaringen, hoopt Ten Kleij vooral dat andere kinderen er steun uit halen. “Toen ik jong was, kende ik bijna niemand die ook last had van heimwee. Als ik op schoolkamp ging, was ik vaak degene die naar huis wilde. Op die momenten voel je je als kind heel eenzaam. Ik hoop dat kinderen door dit boek denken: ik ben niet de enige die heimwee heeft. En dat het ook normaal is om heimwee te hebben. Je bent niet de enige die ermee worstelt.”

Dank aan oma
Dat zijn persoonlijke verhaal nu daadwerkelijk als boek verkrijgbaar is, had Ten Kleij vooraf niet verwacht. In eerste instantie was het niet zijn bedoeling om het schoolproject daadwerkelijk uit te geven. Dat veranderde toen zijn oma hem op het idee bracht. “Voor de grap zei mijn oma een keer: misschien kun je het wel uitgeven. In het begin was ik daar nogal sceptisch over. Uiteindelijk heb ik toch een aantal uitgeverijen benaderd en daar werd enthousiast op gereageerd.”

Of er een tweede boek komt, weet hij nog niet. Ideeën schrijft hij inmiddels wel op in een notitieboekje. “Maar dat is eigenlijk iets wat ik altijd al heb gedaan. Voorlopig wil ik eerst genieten van dit boek. Het blijft tenslotte mijn eerste.”

Vakantie
En of er na het harde werken een vakantie op de planning staat? “Er staat nog niks gepland, maar ik ben dan ook het liefste thuis”, zegt hij lachend. “Ik blijf altijd wel een huismus. Als ik een week weg ben, denk ik vaak alweer: laten we maar weer naar huis gaan. Dat is toch nog altijd een klein beetje dat gevoel van heimwee”, zo sluit hij af met een knipoog.