Bellen met Broers over promoveren, rugnummer 5 en klaverjassen met Paul Matthijs

Luca Broers stapte afgelopen zomer over van ACV naar Harkemase Boys. Zaterdag maakte hij z’n competitiedebuut voor de Friezen, waarin de Meppeler slechts 24 minuten nodig had om de score te openen.

De verslaggever van Harkemase Boys TV verslikt zich bijna in z’n koffie, na afloop van de wedstrijd tegen Hollandia. Voor de camera is Luca Broers uitgesproken en ambitieus. “Ik ben hierheen gekomen om te promoveren, dus als je wat wilt dan moet je volgende week ook tegen sterke tegenstanders weerstand bieden”, spreekt de kleine middenvelder hardop uit. Aan die branie moeten ze op De Bosk duidelijk nog even wennen, zoals Broers z’n draai nog moet vinden binnen de ploeg.

Aanpassingsperiode
“Ik zit echt nog wel in een aanpassingsperiode”, vertelt hij. “Alles is anders. Ik ken m’n teamgenoten minder goed dan bij ACV. Je weet nog niet goed van elkaar wat je wilt in het veld. Zaterdag speelde ik pas voor de tweede keer met dezelfde jongens om me heen.”

Dat deed Broers vanaf de linksbuitenpositie, terwijl hij maar wat graag vanuit de as zou willen opereren. “Het is natuurlijk niet mijn beste plek van origine, maar ik denk dat ik het goed kan invullen. Voor nu heb ik er vrede mee, maar op de lange termijn is ‘op tien’ mijn beste positie.”

Rugnummer doorn in het oog
Op tien met 5, lijkt het dan te worden. Broers vroeg bij z’n komst naar Harkema om rugnummer 7, maar dat kwam niet vrij. Het kleinste maatje dat beschikbaar kwam, was het tenue met nummer 5 op de rug. “Het is me een doorn in het oog. Ik wil er van af. Dat schijnt lastig te zijn. Ik heb gevraagd om rugnummer 77, maar we hebben ongeveer zes verschillende versies van de tenues, met telkens een andere sponsor op de borst.”

Zaterdag liet de oud-speler van FC Meppel en MSC zich dus direct zien. Halverwege de eerste helft schoot hij een lage voorzet in een keer in de korte hoek. “Voor mij persoonlijk een heerlijke start. De sponsoren en supporters waren laaiend enthousiast, dat is heel belangrijk voor me.”

Vaste klaverjasmaat
Na een vervelend jaar bij ACV was Broers ook wel toe aan wat positiviteit. In Assen speelde hij minder dan gehoopt, zeker na het aantreden van Paul Matthijs als interim-hoofdtrainer. “Met hem heb ik een aantal akkefietjes gehad. Als persoon was Paul prima, hij was in de bus naar uitwedstrijden zelfs m’n vaste klaverjasmaat. Ik stond alleen niet achter z’n voetbalvisie. Ik voelde me in m’n hemd gezet als ik in de rust weer eens werd gewisseld. Daarom besloot ik om te vertrekken.”

De bestemming werd dus Noordoost Friesland, en geen divisionist om de hoek. “Met Hoogeveen was ik ook heel ver. Björn Zwikker en z’n assistent Robin Witte, mijn oude trainer bij ACV, heb ik hoog zitten. Ik kijk heel erg uit naar de wedstrijden daar, en bijvoorbeeld die bij Staphorst en Genemuiden. Helaas zijn die potjes pas een eind verderop in het seizoen.”

Archieffoto: ACV / Sander Crajé