Valentijnsgedicht Zilte zee

Waar een zwoele stem
het ritme remt
komen golven kreten breken
een zucht van lust kust wang en oor
veegt adem schoon en stoppelharen
vingers tokkelen teder
op ribben, lippen die kleurden
door vergeten zon

nergens spijt of schuld
nergens sopranen
enkel water, westenwind
en het huiveren, het fluiten
van verlegen vissers
die parels zochten
in de zilte zee

Tekst: Ria Westerhuis
Foto: archief RTV Meppel