Een winters plaatje

De ochtend ontwaakt in de Oosterboer terwijl sneeuw het pad dempt. Bomen staan stil, hun takken wit getekend tegen een zachte hemel. Een smalle sloot spiegelt goud, en een brug wacht geduldig. De zon klimt langzaam, warmt adem en herinnering. Iemand loopt hier niet, maar denkt. Het licht vertelt hoe stilte spreekt en kou bewaart. Elke stap die ontbreekt wordt vervangen door glans. Dit beeld houdt tijd vast, laat winter even zingen, en nodigt de dag uit om te beginnen. Wie kijkt, leert luisteren naar reflecties, voelt hoop groeien, en begrijpt waarom ochtend hier altijd opnieuw thuiskomt met zachte adem vandaag.

Tekst: Fred de Vries
Foto: Henk Hoeben