De entree van de Oosterboer is bepaald geen visitekaartje als je vanaf de rotonde langs de Monpelou rijdt. Notabene een Rijksmonument waar de eigenaar een onderhoudsplicht voor heeft. De staat van onderhoud wordt echter met de week slechter. Het historische kookhuisje is al ingestort, er is sprake van lekkage,  er zijn scheuren in het metselwerk, vochtproblemen en aangetast hout. De grote gaten in het rieten dak worden groter maar alleen al langere tijd door wapperende oranje en blauwe zeilen afgedekt.

Ook de monumentale boom die anderhalf jaar geleden omviel tijdens een valwind ligt er  nog steeds, hoewel de reuzenzwammen via het wortelstelsel  ook de andere monumentale bomen kunnen aantasten. De fractie van Sterk Meppel vindt dat de manier waarop projectontwikkelaar FOR bv met het monument omgaat te erg voor woorden.

Hoewel uit de uitvoerige beantwoording van door SteM ingediende technische vragen een duidelijk beeld geeft van de inspanningen die de gemeente al doet (samen met de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed) begint de situatie steeds nijpender te worden. Instortingsgevaar lijkt niet denkbeeldig. Daarom zal raadslid Elisabeth Bakkenes namens de fractie vervolgvragen stellen waarin wij duidelijk willen krijgen wanneer de gemeente tot concrete stappen overgaat wanneer projectontwikkelaar FOR bv  blijft weigeren om aan de onderhoudsplicht te voldoen. Ook wil de fractie weten hoe het met de status van Rijksmonument is mocht het monument nog ernstiger aangetast worden en of er maatregelen worden genomen om verspreiding van de schimmel van de zieke boom naar zijn gezonde buren te voorkomen.

Dit ooit schitterende rijksmonument verdient geen plastic zeilen, houtrot of reuzenzwam maar onderhoud, respect en toekomstperspectief.

Sterk Meppel

Begin deze maand liet de winter zich onverwacht gelden. In korte tijd bedekte een stevige sneeuwval het land met een dunne laag stilte. Vorst volgde, en even leek Nederland weer op zichzelf teruggeworpen.

In het Wilhelminapark veranderden vertrouwde wandelpaden in verstilde lanen. Sneeuw dempte het geluid, het licht werd zachter. Weer en natuur sloegen de handen ineen en schilderden taferelen die zeldzaam zijn geworden in ons gematigde klimaat.

Waar zoek je natuur wanneer je in de stad bent? In het Wilhelminapark. Groene architectuur, ooit zorgvuldig vormgegeven door mensenhanden, werd in enkele uren herschapen tot een winters landschap. Struiken en bomen vervormden tot feeërieke witte silhouetten. Voor even verdwenen de dagelijkse ongemakken naar de achtergrond, onder een laag sneeuw.

Cheryl Groen/ Leo de Harder

Begin deze maand werden we onverwacht getrakteerd op stevige sneeuwval. De weergoden lieten zich van hun meest winterse kant zien en dompelden Nederland in korte tijd onder in sneeuw en vorst. Het land raakte ontwricht: wegen slipgevaarlijk, dienstregelingen aangepast en bevoorrading van supermarkten kwam moeizaam op gang. Even leek Nederland niet helemaal voorbereid op zoveel winter tegelijk.

Ook Meppel ontwaakte onder een dikke witte deken. Straten, daken en bomen verloren hun alledaagse contouren en maakten plaats voor een bijna sprookjesachtig decor. In het Wilhelminapark veranderden vertrouwde wandelpaden in stille lanen, waar sneeuw het geluid dempte en het licht zachter maakte. Weer en natuur sloegen samen aan het schilderen en leverden feeërieke taferelen op die zelden nog voorkomen in ons gematigde klimaat.

De schaduwkant van dit soort weer laat zich altijd voelen. Het verkeer werd ernstig bemoeilijkt en de economie kwam deels tot stilstand. Toch verdient de inzet van talloze medewerkers – van wegbeheerders tot hulpdiensten en logistiek personeel ; alle lof. Dankzij hun inspanningen kwam Nederland niet volledig vast te zitten.

Nu, met enige afstand, vervaagt het ongemak. Wat blijft zijn de beelden: vastgelegd voor het nageslacht, als herinnering aan een zeldzaam winters moment. Meppel, even onttrokken aan de haast van alledag, gehuld in een voor Nederlandse begrippen ongebruikelijk wit landschap. Terugkijkend overheerst niet de hinder, maar het stille genot van schoonheid die zich onverwacht aandiende.

Cheryl Groen/ Leo de Harder

Het begon met sneeuw. En met mensen die dachten: laten we er iets van maken. Op de Groenmarkt in Meppel ontstond zo, bijna terloops, een winters tafereel dat eerder doet denken aan een dorpsfeest uit vervlogen tijden dan aan een strak georganiseerde sportdag.

De initiatiefnemers – dezelfde creatieve geesten die eerder het sneeuwpoppenfestival uit de grond stampten – grepen de onverwachte sneeuwval aan voor een nieuwe, lichtvoetige activiteit. Geen lange aankondigingen, geen ingewikkelde regels. Gewoon: een slee, een plein vol sneeuw en een stopwatch.

Het resultaat was beregezellig. Ouders en grootouders stonden zij aan zij met kinderen, aangemoedigd door gelach en geroep vanaf de kant. Rondjes over het plein werden afgelegd voor de snelste tijd, al leek snelheid vaak bijzaak. Meedoen was belangrijker dan winnen, al waren er deelnemers die met opvallende verbetenheid de slee voortstuwden.

Zelfs burgemeester Maathuis liet zich niet onbetuigd. Met zijn dochter op de slee maakte hij een ronde over de Groenmarkt, zichtbaar genietend. Of hij geheel winterproof gekleed was, bleef onduidelijk, maar dat deed er weinig toe. Het paste bij de sfeer: informeel, toegankelijk en vooral samen.

Langs de kant genoten toeschouwers van koek en zoopie, tevreden kijkend naar het tafereel. Even was de Groenmarkt geen plein, maar een ontmoetingsplek waar sneeuw mensen dichter bij elkaar bracht.

Cheryl Groen/ foto Leo de Harder

De Groenmarkt en het Kerkplein veranderden deze week in een waar winterparadijs. Tijdens het Sneeuwpoppenfestival kwamen ruim honderd kinderen, samen met ouders en grootouders, af op het bijzondere initiatief om de mooiste sneeuwpop van Meppel te maken.

De creativiteit spatte ervan af: van klassieke sneeuwmannen tot verrassende kunstwerken. De jury stond voor een lastige taak, maar wist uiteindelijk acht winnaars aan te wijzen. Prijzen waren er genoeg, maar minstens zo belangrijk was het plezier in de sneeuw.

Het festival ontstond razendsnel. Initiatiefnemers Jeroen Vriend en Wim Hegen bedachten het plan op zondag en maandag, waarna het idee via sociale media als een lopend vuurtje door Meppel ging. Met succes: jong en oud liet zien dat winterpret nog springlevend is. Meer foto’s op de socials

Cheryl Groen/ Foto Leo de Harder

In Schouwburg Ogterop, door velen liefkozend de huiskamer van Meppel genoemd, kwam maandagavond een bont gezelschap van inwoners, bestuurders en betrokkenen samen voor de jaarlijkse nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente. Het was een avond waarin terugblikken en vooruitkijken elkaar moeiteloos afwisselden, met hier en daar een lichte noot en een oprechte toost.

Het afgelopen jaar, 2025, werd niet zozeer opgesomd in cijfers en beleidsstukken, maar verteld in verhalen. Over wat Meppel bezighield, waar het schuurde en waar het juist verrassend goed ging. Op het podium liet het college van burgemeester en wethouders zich zien — letterlijk en figuurlijk — en kregen bezoekers de kans om de gezichten achter het bestuur beter te leren kennen.

Het programma was onderhoudend en gevarieerd, met ruimte voor muziek, korte bijdragen en momenten van herkenning. Geen zware kost, maar precies licht genoeg om de aandacht vast te houden en de sfeer ontspannen te houden. De gezamenlijke nieuwjaarstoost vormde het symbolische hoogtepunt van de avond: een collectief moment van hoop en vertrouwen in wat komen gaat.

De belangstelling was groot, mede dankzij het laagdrempelige karakter van de bijeenkomst. Deelname was gratis; kaarten konden vooraf worden gereserveerd via Schouwburg Ogterop. Dat de zaal goed gevuld was, onderstreepte de behoefte aan ontmoeting — aan samen het jaar beginnen, niet achter een scherm, maar in dezelfde ruimte.

Meppel trapte het nieuwe jaar af zoals het zichzelf graag ziet: betrokken, open en met oog voor elkaar.

Cheryl Groen/ foto Leo de Harder

Het tweedaagse futsaltoernooi kende volop spektakel, snelle acties en spannende ontknopingen. Op dag één en dag twee kwamen diverse regionale topteams in actie tijdens een sportief en goed bezocht evenement, waar het tempo hoog lag en het publiek op de banken zat.

De eerste speeldag, zondag 28 december, werd voor het eerst op een zondag afgewerkt. In poule A en B werd vanaf de vroege middag fel maar sportief gestreden. De teams gaven elkaar geen duimbreed toe en tot aan de laatste wedstrijden bleef het spannend wie zich zou plaatsen voor de finaledag. Uiteindelijk verzekerden Alcides, Emmeloord, WKE’16 en VV Buitenpost zich van een plek in de finale op 2 januari.

Op 30 december was het de beurt aan de ploegen uit poule C en D. De wedstrijden waren tactischer van aard, met strakke defensies en aanvallers die met individuele acties het verschil probeerden te maken. Meerdere duels werden pas in de slotminuten beslist, tot groot enthousiasme van het publiek. VV Gieten, VV Staphorst, FC Meppel en Blauw Wit’34 plaatsten zich rechtstreeks, terwijl SV Batavia en ACV als beste nummers drie het finaleveld completeerden.

Alles wijst erop dat de finaledag een zinderende afsluiting wordt van een geslaagd futsaltoernooi.

Leo de Harder

Maandagavond 22 december vond in Meppel de jaarlijkse Lichtjeswandeling plaats, een sfeervol evenement met muziek en cultuur. De route begon bij het Historisch Centrum aan de Sluiskade. Wandelaars vervolgden hun weg over de sluisbrug naar de groene schuur, waar het Noord-Nederlands Accordeonorkest optrad. Vervolgens ging de route via molen de Weert waar circus Okidoki optrad.

Via het Beatrixplantsoen gingen de wandelaars naar de theekoepel in het Wilhelminapark waar de Dickens Singers kerstliederen zongen en bezoekers zich warmden met Glühwein of chocolademelk. CMV de Bazuin verzorgde een prachtig optreden bij de muziekkoepel. De avond werd afgesloten bij de Jeugdherberg, waar Frans Schulze kerstliedjes op de piano speelde.

De Lichtjeswandeling was een mooie gelegenheid om Meppel en haar culturele rijkdom te ervaren. Het evenement blijft een geliefde traditie voor zowel lokale bewoners als bezoekers.

Cheryl Groen/ foto Leo de Harder

Zin in een supercoole dag in de kerstvakantie? Dan zit je goed! Het Drukkerijmuseum Meppel organiseert weer de te gekke ‘Kinderdrukkerij’ dag.

Zet ‘m in je agenda: zaterdag 27 december is het zover. Je bent van 10:30 tot 16:00 uur van harte welkom!

Wat ga je doen?

– Drukken als een pro: Maak je eigen, unieke afdruk op een van de historische persen – sommige zijn meer dan 180 jaar oud!

 – Zeefdrukken: Ga zelf aan de slag en creëer je eigen zeefdruk-design.

 – Boekenlegger-challenge: Zet je naam met antieke loden letters en print het op een boekenlegger.

 – Papier-magie: Schep je eigen papier uit de grote houten ton.

 – Wow-effect gegarandeerd: Probeer de techniek van het marmeren met echte drukkersinkt. Dit geeft echt een waanzinnig resultaat!

 – … en er is nog veel meer te ontdekken en te doen!

Deelname is inclusief: Je mag alle zelfgemaakte kunstwerken mee naar huis nemen! Tip: Neem een grote tas mee voor al je toffe creaties!

Natuurlijk zijn er ook demonstraties van de oude druk- en zetmachines. Voor de speurders is er een leuke speurtocht door het museum met een leuke prijs als je ‘m voltooit. De Museumjaarkaart is deze dag gewoon geldig.

Co Nagelkerke

Wie zondag door het centrum van Meppel wandelde, belandde even in een andere eeuw. De koopzondag stond geheel in het teken van Dickens en dat was te merken: meer dan honderd figuranten bevolkten de straten, in parade of juist verstild op een vaste plek, waar zij hun scènes speelden voor het winkelende publiek. De stad werd decor, het publiek figurant.

De weergoden waren dit jaar Meppel opvallend goedgezind. Het was fris, maar droog, en dat leek het spelplezier alleen maar te vergroten. In dikke jassen, hoge hoeden en lange jurken klonken Christmas songs, werden kleine toneelstukjes opgevoerd en kwamen zelfs de kerkdeuren tot leven met scènes die daarbinnen hun plaats vonden. De sfeer was warm, ondanks de kou.

Tussen de keurige dames en heren zwierven de onvermijdelijke schoffies door de straten, altijd op zoek naar een kansje om er zelf beter van te worden. Het geheel deed denken aan een reeks Anton Pieck-illustraties die tot leven waren gekomen. Alleen het witte decor ontbrak: geen sneeuw, geen rijp. Maar wie in Nederland op sneeuw rekent, weet dat nostalgie hier zelden compleet is.

Meer foto’s en video’s van het Dickens Festijn zijn te vinden via RTV Meppel, YouTube en de sociale kanalen.

Cheryl Groen/ foto Leo de Harder